++ Moo Noi ++'s profile★.•°•. I N C 13 " Friend...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
07/02/2008 เรื่องราวของวันนี้ หลังจากที่ห่างหายไปนาน ก็ไม่มีเวลานี่นา ยุ่งๆกะโปรเจคที่แสนจะยากเยนของเรากะนก (คู่โปรเจคสุดเลิฟ) อิอิ
อีกอย่าแอบไปทำ hi5 ด้วยล่ะ เลยไม่ค่อยมีเวลามาอัพอะ อิอิ ตอนนี้ก็ใกล้เรียนจบเต็มทีแล้ว
คิดๆแล้วก็ใจหายนะเนี้ย เหลือเวลาอยู่กะเพื่อนๆอีกไม่นานแล้ว แต่คิดในอีกแง่นึงก็ดีตรงที่
เราจะได้ไปใช้ชีวิตแบบใหม่ๆ เริ่มต้นอารายใหม่ ชีวิตคงดีกว่าที่เป็นอยู่ (มั้ง) หุหุ
*********************
***********
****
มาถึงตอนนี้ชั้นรู้สึกว่าตัวเองโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากทีเดียว ทั้งเรื่องความคิด หรืออารายๆอีกมากมาย
การหักห้ามใจในบางเรื่องทำได้มากขึ้น
คงคิดได้มากขึ้น และมองโลกมากขึ้น ใครบางคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต เค้าอาจผ่านเข้ามาเพียงเพื่อที่จะผ่านไปเท่านั้นก็ได้
อย่าไปหวังหรือผูกพันอะไรกะใครให้มันมากเกินไปเป็นดีที่สุด
ตอนนี้ชั้นตัดสินใจทำอะไรบางอย่างลงไป เพียงเพราะ "ความถูกต้อง" ถึงแม้บางครั้งมันอาจจะฝืนใจ
แต่ก็ต้องทำ เพราะมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง และดีที่สุด ใช่แล้ว
ชั้นตัดสินใจไม่ผิดหรอก และชั้นก็ทำได้ เพราะตอนนี้มีคนบอกว่าชั้นเข้มแข็งกว่าเดิม และต้องเข้มแข็งมากกว่านี้ให้ได้
อิอิ เก่งใช่มั้ยล่ะ .. ก็ทำไงได้อะ เราไม่อยากเป็นคนผิด หรือทำให้ใครต้องเข้าใจผิดกันนี่นา
แต่ตอนนี้มีบางสิ่งที่อยากขอร้องกับใครบางคน
ไม่ต้องมาทำดีกับชั้นให้มากนักหรอก .. ไม่ต้องใส่ใจกันเกินไป เพราะบางอย่างที่มันหายไปแล้ว เรียกกลับคืนมาไม่ได้ง่ายๆหรอกนะ
อย่าทำผิดอีกเลย บางสิ่งบางอย่างเค้าสร้างขึ้นมาให้อยู่เป็น "คู่" ไม่ใช่ "คี่" จำไว้
รัก และดูแลคนที่รักเธอให้มากๆ คนที่เค้าพร้อมที่จะให้เธอทุกอย่างไง อย่ามาเสียเวลากับชั้นเลย .. ชั้นคงให้เธอได้ไม่ถึงครึ่งนึงของเค้าด้วยซ้ำ
ไม่ได้เป็นนางเอกหรือคนดีอะไรหรอกนะ .. แต่คนที่เค้ามาก่อน เค้ารอเธออยู่ไง !!
//////////\\\\\\\\\\//////////\\\\\\\\\\
*******************************************
ป.ล. เป็นกำลังใจให้ตัวเอง รักตัวเอง
เป็นกำลังใจให้คู่โปรเจคในการทำโปรเจคต่อไป
และเป็นกำลังใจในการทำโปรเจคของเพื่อนๆทุกคนเลยนะ อิอิ
16/11/2007 ... ให้ ... -*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- แม้ว่าลมหนาวมา ทำให้เธอหนาวสั่น แต่ว่าฉันจะเป็นอ้อมกอด
แม้ในยามร้อนกาย วันที่เธอทุกข์ใจ ... จะเป็นดั่งลมเย็น ไม่ได้ดีเท่าไหร่ ทำได้แค่เล็กน้อย แต่รู้บ้างไหมว่าฉันให้ด้วยใจ ฉันก็มีแค่ตัว ไม่ได้ดูยิ่งใหญ่ ... แต่เต็มใจทำเพื่อเธอ ถ้ามีดาวล้านดวง ฉันจะนั่งสอยดาว มาร้อยให้เธอสวมใส่ ถ้ามีใจร้อยดวง ยกให้เธอร้อยใจ ... ให้เธอกอดแทนหมอน ไม่ได้ดีเท่าไหร่ ทำได้แค่เล็กน้อย แต่รู้บ้างไหมว่าฉันให้ด้วยใจ ยกให้เธอทั้งหมด ถ้าหากเธอต้องการ ... แค่อยากให้เธอรับไป แต่ในความเป็นจริง มีแค่ใจดวงเดียว ไม่มีดาวที่ไหนให้เธอ และใจดวงนี้มันไม่มีเลิศเลอ อาจดูไม่มีค่าเท่าไร แต่เธอพอจะรับมันไว้…ได้หรือเปล่า ไม่ได้ดีอย่างใคร ทำได้แค่เล็กน้อย แต่รู้บ้างไหมว่าฉันให้ด้วยใจ แม้จะมีแค่ตัว ไม่ใช่คนยิ่งใหญ่ ... แต่เต็มใจทำเพื่อเธอ เหลือเวลาอีกไม่เท่าไหร่ละล่ะกับชีวิต "นักศึกษา" เร็วจังนะกับเวลาสี่ปี เฮ้อ !! ผ่านเรื่องราวมากมายหลายอย่าง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง ยิ้มบ้าง ร้องไห้บ้าง หัวเราะบ้าง แต่ชีวิตก็ยังมีความสุขดี ไม่รู้ว่าอีกสี่เดือนข้างหน้าจะต้องไปเจอกับอะไรบ้างคิดแล้วก็แอบเส้านะ "เพื่อน" ที่เคยเจอกันทุกวัน เห็นหน้าพวกมันจนเบื่อ ... อีกหน่อย ก็คงจะได้เจอกันบ้าง ไม่เจอกันบ้าง แล้วต่อไปจะมีคนมาคอยกวนตรีนมั้ยวะ คิดถึงพวกมึงแย่เลยว่ะ ดีใจที่ได้มารู้จักพวกมึงนะ ... ทุกคนเรย ... ถ้าใครคนใดคนหนึ่งหายไปมันคงไม่ใช่ INC 13
ขอบใจในความเป็น "เพื่อน" ------- รักพวกมึงทุกคน
 PS. โปรเจคยังไม่เสดว่ะ เหลืออีกเยอะด้วย เส้าว่ะ สู้เค้านะนก (คู่โปรเจคสุด love) คิดถึงลุงมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อยากเจอๆ ใจจะขาด ทุกสิ่งที่ทำลงไป มีเหตุผล ซักวันเวลาจะทำให้เหตุผลเหล่านั้นชัดเจนขึ้นมาเอง วันนี้กินหมูกระทะอิ่มพุงจะแตก แต่พี่โอ๊คยิ่งกว่า ... โคดคุ้มอะ
09/10/2007 เพราะ .. เวลาไม่เคยพอ เฮ้อๆๆ ขี้เกียจอีกแล้ว ยัยอ้วนเริ่มเข้าสู่โหมดการหลับนอน งะ แต่ช่วงนี้สอบน้า แต่จาทามงายได้ ขี้เกียจนี่นา
เบื่อๆ บางวิชาอ่านแล้วรุ้เรื่องก็อยากจะอ่านหรอกนะ แต่บางวิชานี่ดิ อ่านไปก็เท่านั้น ง่า ก็คนมานโง่นี่นา เหอๆ
วันนี้ผ่านไป 1 วิชากะ stat ก็โอเคล่ะ คงดีก่าวิชาพุ่งนี้แน่นอน .. ADVANCE PROCESS พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
อ่านไม่รุเรื่องเรย เซ็งเป็ด ผ่านพุ่งนี้ไปคงโล่งขึ้นเยอะเลยล่ะ .. สาธุ ให้ลูกทำได้บ้างเหอออออออออออออ
มีเรื่องอยากอัพเดท เมื่อไม่กี่วันมานี้ดิชั้นได้ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าลงไป ไม่รู้หรอกว่าถูกหรือผิด .. แต่
ทำลงไปแล้วก็สบายใจขึ้นนะ .. อาจดูบ้าคลั่งไปนิด แต่ก็โอเค เพราะเรื่องบางอย่างมันก็ต้องการความชัดเจน
"ความจริงมันก็คือความจริงวันยังค่ำ" แต่ฉันรุ้ตัวเองดี ว่าเป็นยังไง ความรุ้สึกที่มีลดลงมากเมื่อเทียบกับแต่ก่อน
มันคงไม่ใช่ความรักน่ะ คงเป็นแค่ "ความผูกพัน" เท่านั้นเอง
ไม่ใช่เค้าไม่ดีนะ เค้าดี .. ดีมากด้วย แต่ด้วยอารายหลายๆอย่างที่มันไม่แน่นอน ทำให้เราคิดได้ว่า
"ชั้นไม่สมควรที่จะสร้างความแน่นอนขึ้นบนความไม่แน่นอน" จริงมั้ยล่ะ ??
เปนคนไม่ชอบปิดบังใครอยู่แล้ว คิดไง พูดงั้นเลย ดีกว่าไม่ใช่หรอ .. อย่างน้อยก็ได้บอกสิ่งที่เราคิด สิ่งที่เราเป็น
ให้เค้าได้รับรู้ อิอิ ก่อนที่จะไม่มีเหลือให้บอกไง หนุกหนานๆกานไปวันๆเหอะดีละ .. ขำขำ ช่ายปะ
 มิตรภาพที่ดีเกิดขึ้นได้เสมอ เพียงแค่เราเปิดใจยอมรับมัน .. มิตรภาพที่ดีรักษาเอาไว้ให้ยืนยาวนะ
เป็นกำลังใจให้ในการตัดสินใจทำอะไรหลายๆอย่าง .. ขอบคุณที่คอยอยู่เป็นเพื่อนตลอดเลย
วันที่เหงาๆแค่มองไปแล้วเหนเธออยู่ข้างๆกัน ก็อุ่นใจละ
 ป.ล. แค่เพียงหยดเดียวที่ไหลมาจากตา ก็อยากจะขอโทษเธอซักล้านคำ ที่ทำให้เธอต้องช้ำ ต้องเสียน้ำตาให้กัน
มันเกลียดตัวเองที่เผลอทำอย่างนั้น ทำคนที่รักฉันได้ยังไง อยากบอกว่าฉันเสียใจ
อภัยได้มั้ยคนดี
28/09/2007 ** ~ หนึ่งในไม่กี่คน ~**ฝากถึงใครบางคน (หุหุ) ไม่รุ้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานมั้ย เหลือเวลาอีกไม่เยอะแล้วล่ะสิ
อยากบอกว่า "มีความสุขจัง"
จะเก็บและตักตวงสิ่งที่ดีที่สุดตอนนี้ไว้ให้ได้มากที่สุดเรย!!
ฉันเคยถามเธอว่า "ทำไมเวลาดีๆมีน้อยจัง ??"
เธอบอกกับฉันว่า "มีน้อยๆก็ดีไง มันจะได้มีค่าและเราจะได้จดจำมันได้"
ก็จริงนะ อารายที่มันมากเกินไปมันก็คงไม่ค่อยสำคัญ
ฉันเคยกลัว .. กลัวว่าวันพุ่งนี้จะเปนยังไงต่อไปนะ กลัววันเวลาดีๆเหล่านี้หายไปจัง
แล้วถ้าไม่มีเธอล่ะ .. ฉันจะเหงามั้ย
เเต่เธอกลับทำให้ฉันคิดได้ว่า .. แค่วันนี้เรามีความสุขและเต็มที่กับมันก็พอแล้ว
ถึงพุ่งนี้จะเป็นยังไง เราก็ยังมีความทรงจำที่ดีที่สุดเก็บไว้นี่นา
อย่างน้อยก้อคงทำให้เรายิ้มได้เวลาที่นึกถึงมัน
*-*
ขอบคุณสำหรับทุกอย่างจริงๆนะ ขอบคุณ .. โอกาสที่ทำให้ได้รู้จักกัน ขอบคุณ .. ที่ทำให้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
ขอบคุณ .. ที่ทำให้ไม่เหงา ขอบคุณ .. ที่คอยเป็นเพื่อน ขอบคุณ .. ที่ทำให้ทุกวันมีรอยยิ้ม
และ ขอบคุณ ที่ทำให้มีเรื่องราวดีๆให้จดจำ
 14/08/2007 วันเวลาดีๆเหล่านั้น .. เธอยังคงจำมันได้มั้ย หุหุ *****
 วันนี้กลับมาก้อเหงาๆ เซ็งๆอะ อยู่ๆก้ออยากกลับบ้านซะงั้น ดีที่ได้ไปเดินเล่นที่สวนธน
หนุกดี ไปกะไออ้วน เหอๆ เดินรอบเรย เพิ่งรุว่ามานกว้างพอสมควรเรย
อยุ่บางมดมาสี่ปีเพิ่งเคยเข้าไปเป็นครั้งที่สาม .. ทามอย่างกะอยู่ไกลเนอะ แต่อากาศดีมากเรยนะ
ถึงวันนี้มานจะร้อนไปหน่อยก้อตาม แต่บรรยากาศก้อดีอะ คนเยอะด้วย
ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ .. มาออกกำลังกายกานใหญ่
แต่เราปล่าวนะ .. เดินเล่นเฉยๆ กลัวผอมไปกว่านี้ หุหุ (ช่างกล้าเนอะ)
แต่ขำๆหลายช็อตเรยนะ เดินไปเดินมาก้อมานั่งพักตรงลานสนามเด็กเล่น นั่งดูเด็กเล่นของเล่นอยู่ดีๆ คุณยามเดินมานั่งเฝ้าเฉยเลย
คงคิดในใจว่า " ไอ้สองคนนี้มานจะมาเล่นปล่าววะ ?? ของเล่นกรูจะพังมั้ยเนี้ย ??"
ไอ้อ้วนก้อไล่จิงอะ "ไปปีนดิ เด๊วถ่ายรูปให้" งะ ไม่กล้าหรอก อายเด็กจะตาย แถมพี่ยามนั่งเฝ้าไม่ห่างเรย
สักพักเลยตัดสินใจเดินไปที่อื่น มานมีคล้ายๆเกาะเล็กๆอยู่กลางน้ำต้องเดินข้ามสะพานไป
สะพานเป็นไม้ ดูไม่ค่อยเเข็งแรงเท่าไหร่เร้ย .. ไออ้วนเดินไป ไม้ก้อโยกไปโยกมา (ก้อมานตัวหนักอ่า)
เราเดินมะเหงเปงรายเรยง่า หุหุ แล้วก้อถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆๆ เป็นเราซะส่วนใหญ่
โรคบ้ากล้องกำเริบครับพี่น้อง แต่ไออ้วนชอบแอบถ่ายตอนเผลอ แต่มะเปงราย สวยได้ทุกตอนอยู่แระ
ส่วนไออ้วนไม่ยอมถ่ายรูปด้วยเหตุผลที่ว่า "ก้อถ่ายรูปออกมามานดูอ้วนกว่าตัวจริงนี่นา" (ตรงไหนวะเนี้ย ก้อ้วนอยุ่แล้วอะ)
คนเรามานมะยอมรับความจริงก้อเงี้ยอะ แต่พอแอบถ่ายนะ ก้อแอบทำหน้าหล่อ
เรา : ไหนบอกไม่อยากถ่ายเก๊กหน้าหล่อทามมาย ??
อ้วน : เผื่อไว้ไง ถ้าเกิดโดนถ่ายจะได้ดูดี 555
เทรนตั้งนานกว่าจะถ่ายรูปแบบให้เราดูหน้าไม่บานได้อะ
เดินไปเดินมา ถ่ายรูปๆๆๆๆ จนเย็นเลย
เอาไว้จะชวนเพื่อนๆมาถ่ายรูป พวกนั้นคงชอบ ขนาดไม่มีไรเท่าไหร่มานยังถ่ายกันได้ซะ .. โดยเฉพาะ "ถังแก๊ส"
*****
ขอบคุณที่ทำให้วันเหงาๆของเรากลายเป็นวันที่หนุกหนานขึ้นมาได้ "อยากขอบคุณเธอสักครั้ง แม้อาจจะเป็นถ้อยคำที่ดูน้อยไป ไม่เพียงพอกับใจที่ฉันต้องการบอกเธอ" ** เหลือเวลาหยุดอีกไม่กี่วัน ต้องลุยต่อ เอาไง เอากัน สู้ๆนะยัยบ๊อง เพื่อนๆทุกคนด้วย **
สุดท้ายแระท้ายสุด !!
อยากบอก แม่ ว่า " ร๊ากแม่ที่สุดในโลกเลยคร่า ไม่มีแม่ หนูคงเหงาแย่เรย "
พี่มาลา คงเดินทางปลอดภัยนะ ป่านนี้คงหนุกหนานอยุ่ที่นู่นละ ของขวัญคงชอบน้า อิอิ สุดฝีมือแระ
เพื่อนๆ กลับมากานได้แร้ว เราเหงาง่า
วันเสาร์นี้เลี้ยงสายแว้ว "08 กะ 04" น้องๆอย่ากินเยอะนะ มะมีตังแร้ว
อ้วน ลดความอ้วนด้วย หุหุ พุงหย่าย .. เกินไปแระ
ครายม่ายเข้ามาดู .. ม่ายเม้น .. ขึ้นคาน
 21/07/2007 ฉัน .. กับวันเหงาๆ --"
ก่อนอื่นคงต้องทักทายกานก่อนเรย .. ทิ้งบลอกไว้นานแล้วล่ะ พอดีวันนี้กลับบ้าน ว่างๆก้อเรยอยากอัพอะ .. ช่วงนี้จิตใจไม่ค่อยปกติ โรค "ความอ่อนแอ" เข้ามาประชิดตัว
ก็ไม่รุสิ .. อ่อนไหวง่ายจิงๆ มีเรื่องมาสะกิดใจนิดเดียว " น้ำตา " ตัวดีก็พาลจะไหลท่าเดียวเลย บ้าจิงๆ
"น้ำตา" ที่ไหลออกมาอะไม่ได้เป็นเพราะความเสียใจเท่านั้นหรอกนะ แต่บางทีนะมานมาจากความตื้นตันใจ ..
 การที่มีใครสักคนมาคอยใส่ใจ .. และเป็นห่วงเป็นใยน่ะ ดีมั้ยล่ะ ?? ตอบแบบไม่ต้องคิดเลยก็ได้ว่าดีที่สุดเรย เหมือนเรามี เพื่อน ที่ดีมากๆเพิ่มมาอีกหนึ่งคน
ทั้งๆที่เราก็เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน แต่เค้าเหมือนจะเข้าใจอะไรหลายๆอย่างในตัวเรา
เวลามีปัญหา หรือมีเรื่องไม่สบายใจ .. คิดถึงเค้า .. เสมอเลยล่ะ
มันจะเรียกว่า ความเคยชิน ได้มั้ยนะ บางครั้งเคยลองนั่งคิดเล่นๆนะว่า ถ้าเราไม่ได้มารู้จัก มันคงน่าเสียดาย
เพราะเราคงไม่มี ความรุ้สึกที่ดี เหมือนทุกวันนี้
มันเป็นอะไรที่พูดออกมาเป็น คำพูด ไม่ได้ .. แต่มันใช้ ความรู้สึก สัมผัสได้
จนบางครั้งก็เริ่มรู้สึก กลัว ว่าถ้าวันนึง เพื่อน ของฉันคนนี้หายไป
ฉันจะเดินต่อไปยังไงนะ
ฉันจะมีคนให้คอยนึกถึงเวลาเหงาๆมั้ย
ไม่อยากเสียเค้าไปเลย .. นั่นคือข้อสรุปของฉัน อิอิ
สัญญากับฉันได้มั้ย ?? ว่าเราจะเป็นแบบนี้ .. เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันตลอดไป
 ขอฝากไว้อีกนิดนะ
"พี่มาลา" โอ๋ทำตามที่บอกไว้แล้วนะ !! ส่วนเรื่องเขียนนิยายรัก ขอเวลาก่อนนะจ๊ะ
อีกไม่กี่วันก็ต้องไปแล้ว โอ๋คงเหงาน่าดูเรย แต่ห้ามลืมน้องคนนี้นะ ..
"แอนนี่ แระ นิด" เราจะทำให้ได้นะ .. ขอบใจสำหรับกำลังใจ คริคริ
"เพื่อนๆทุกคน" กรูรักพวกมึง INC # 13
เป็นกำลังใจให้คนที่กำลังมีอาการ "แอบรัก" (แต่ตอนนี้ยังโสด) 555
สุดท้ายแระ .. ใครเข้ามาดูแล้วเมินเฉย (ไม่เม้นให้) " ค า น " รออยู่นะ
09/07/2007 *~ Love ~* ==> "U & Me"หลังจากที่ดองมานานแสนนาน ก้อกลัวว่ามานจะขึ้นอืดซะก่อนอ่าดี่เลยมาอัพ อิอิ
จิงๆอะอยากมาอัพตั้งนานละ แต่ไม่มีเวลาเลยจิงจิ๊ง .. ก็ทำไงได้ปีสี่แร้วอะ .. ปีสุดท้ายแย้ว !!
แต่ทามมายงานมานเยอะนรกแตกแบบนี้วะ .. เส้าว่ะอยากจะร้องไห้วันละหลายร้อยรอบ
ยิ่งช่วงนี้ไม่สบายนะ ไม่ต้องพูดถึงเลย กินยาปุ๊บ .. เปลือกตาก้อทำท่าจะปิดท่าเดียวเลยกรู
เหนื่อยๆๆๆๆ โคดๆๆๆๆๆ อะทั้งๆที่เรียนไม่เยอะนะ แต่ว่าแต่ละตัวอ่า "หนักโคด" แระที่สำคัญ
อยู่ดีไม่ว่าดีแล้วกรู กระแดะไปลงวิชาเลือก "Machine Vison" ที่แย่ก้อคือ "ตัดเกรดกะพี่ ป.โท"
แล้วดูพี่ ป.โทแต่ละคนที่เรียนดิ ... แงๆๆๆๆ คราวนี้ล่ะเป็นรากฐานที่มันคงให้เค้าเลยล่ะกรู
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
พอแระเรื่ออานแสนเส้าของช้าน .. ยังไงก็ต้องสู้ต่อไปวุ้ย
สู้ตาย สู้ๆนะยัยหมูโอ๋ (เล่นตัวเองซะง้านกรู) เอิ้กๆ
ว่าแต่มีเรื่องอยากฝากถึงน้องๆวีซ่านะจ๊ะ "ขอบคุณนะจ๊ะที่ชวนพี่ไปร้องเกะกะพวกเรา"
ถึงแม้ไม่มีเสียงแต่ก้อแสดง spirit อานแรงกล้สร้องเพลงหนึ่งเพลง
อิอิ !! เพลงประจำตัวอีกนั้นล่ะ .. อย่าทำให้ฟ้าผิดหวัง ..
แต่เอาไว้วันหลังไปกานอีกนะจ๊ะ จะร้องให้ชุ่มฉ่ำไปเลยจ้า แร้วก้อ ..
หน้าที่จบลงแล้วกับการเป็น VSA แต่ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา
อยู่ในความทรงจำที่ดีของน้องๆทุกคนนะจ๊ะ "VSA จงเจริญ"
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
เรื่องถัดมา .. ยินดีต้อนรับน้องๆ INC # 16 ทุกคนเข้าสู่ ภาควิชาวิศวกรรมระบบควบคุมและเครื่องมือวัด
ดีจายที่มีน้องมากมายแบบนี้ .. มากจนพี่จำไม่หมดเลยจ้า .. ถ้าจำกันไม่ได้ก้ออย่าโกดนะ
เป็นโรคจำคนไม่เก่งจิงๆ .. จะพยายามจำให้ได้จ้า .. แต่ขอเวลาหน่อย ถ้าเจอกานก้อเข้ามาแนะนำตัวได้นะ
แต่ขอร้องเหอะ เจอหน้าพี่อย่าถามนะว่า "พี่ครับ/คะ ผม/หนู ชื่ออารายคะ ??" ต้องเข้าใจนะ คนมานแก่แล้วอะ
อีกอย่าที่ลืมไม่ได้ .. ยินดีต้อนรับน้องใหม่ "น้องต้อง กะ น้องบุ๋ม" เข้าสู่สายรหัสของเรานะจ๊ะ
"08 จงเจริญ" น้องไม่ต้องงงนะจ๊ะ ถ้าบอกใครๆว่าอยู่สาย 08 แล้วมีแต่คนหัวเราะ อิอิ สายหน้าตาดีก้องี้แหละ
ต่อไปก้อเปนเรื่อง "ความรัก" บ้างนะ เอิ้กๆ อยากหัวเราะให้ก้องฟ้า เรื่อยๆอะ ไม่มีไรคืบหน้าเลยซักนิดเดียว เมื่อไหร่น้า .. จะเจอ .. เจอคนที่ เหอๆ หรือว่ายังไม่มาเกิดหว่า เพราะเจอทีไร รักเค้า เค้าก้อไม่รัก .. หรือเค้ารักเรา เราก็ไม่รักซะงั้นไป แต่ว่าไปอยู่แบบนี้ก้อมีความสุขดีนะ อิอิ ขำขำไปวันๆว่ะ อยู่เปงเพื่อนกานก่อนนะ นิด บี แอนนี่ !! ไม่อยากนอนบนคานคนเดียว .. มานเหงารุปะ ?? ดูอีเพื่อนแป๊ะ ก้อมีความสุขไปแล้วกะน้อง ......... ของมัน น่าอิดฉาวุ้ย โลกเป็นสีชมพู .. แมร่งคุยโทรสับทีมดแทบจะเดินตามเป็นขบวน อิดฉามัน แต่ก้อดีจายด้วยนะเว่ยที่เมิงมีแฟนก่าเค้าซะที เอิ้กๆ รักกานนานๆนะเว้ย
สุดท้ายนี้กรู .. กรู .. กรูเหงา .. คิดถึงใครบางคน จนไม่อยากให้ช่วงเวลาที่ดีๆที่อยู่ด้วยกันผ่านเลยไปเลย แต่มันจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานรึเปล่า ??
ได้ชิดเพียงลมหายใจ
ป.ล. เพลงนี้ซึ้ง กินใจ และโดนใจมากมาย .. มานตรงว่ะ 555!! (เธอจะมีใจหรือเปล่า มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม กลัวรับมันไม่ไหว) ใครเข้ามาอ่านแล้วไม่เม้น .. เตรียมสร้างคานรอได้เลยนะ อิอิ (กรูพูดจิงนะเว้ย ++) อ้วนขี้โกง .. จามไว้เลยนะ จะไม่เก็บอารายไว้ใน Drive D แล้วด้วย .. ความลับรั่วไหลหมด แล้วอย่าลืมน้องหมีด้วยล่ะ เอิ้กๆ
12/06/2007 ระยอง ระย๊อง ระยองFri : 8 June 2007
เฮ้อ ! หลังจากที่ห่างหายไปซะนาน ก้อไมค่อยมีเวลาว่างง่า
เนี้ยเพิ่งกลับจากระยอง .. แอบหนีไปเที่ยวมา .. ไปทะเล ทะเล๊ ทะเล
หนุกดีนะ ไปกานก้อประมาน 20 คน เอ้ย .. ล้อเล่นน่า ไปกาน 6 คน สมาชิกมีดังนี้
เรา แอนนี่ บีบี๋ นิด เมจิ และก้ออีแป๊ะ ไปเที่ยวพักผ่อน "พักกาย พักใจ" แต่ไม่ได้หนีไปทำใจนะจ๊ะ
เงินก็ไม่ค่อยมี แต่ก็อยากไป ไปมันตามมีตามเกิดนี่แหละว้า แอนนี่ขับรถไป บรรทุกผู้โดยสารเต็มคันรถเลย
แรกเริ่มอะอยากนั่งรถทัวร์ เพราะไม่เคยเลยสักครั้ง แต่พี่เจ๋งบอกว่าถ้าไม่มีรถจะเที่ยวลำบาก
ก้อได้ .. เลยให้แอนนี่ขับรถไป ออกเดินทางจากหอเอประมาณเกือบบ่ายสาม ง่ะ ถ้าจำไม่ผิดนัดกันตอนบ่ายโมง
ก็คุณชายน่ะสิ .. มาซะเกือบบ่ายสามซะงั้น เราออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ ม.ธรรมศาสตร์ ไปรับเมจิอะ ไปตลอดทางสบายๆ
ดันไปหลงในมหาลัยซะนี่ ถามเค้าตลอดเลย "โทดนะคะ หอแพทย์ไปทางไหน" อิอิ ส่วนคนขับถามเองตอบเองตลอดเลยครับท่าน
"เลี้ยงไหนดี ซ้ายหรือขวา .. ซ้ายแล้วกาน" มานจะถามมายวะ เหอๆ ในที่สุดก็เจอเมซักทีหลังจากที่วนอยู่หลายรอบ ดีนะเนี้ยกรูอยู่บางมดไม่งั้นนะ
ได้หลงตายเลย .. จากนั้นเราก็ขึ้นมอเตอร์เวย์มุ่งหน้าสู่ระยอง ระย๊อง ระยอง 555 ตอนนั้นมีความสุขมากเลย อยากไปพักผ่อน ลืมเรื่องวุ่นวายในที่เดิมๆ คนเดิมๆ
ถึงระยองก้อทุ่มกว่าๆแล้ว โอ้โหที่อยู่ของลุงน่าอยุ่ดีนะ มันอยู่ในสวนสมุนไพรของพระเทพอะ บรรยากาศดี เหมาะแก่การมาพักผ่อนยิ่งนัก
ไปถึงก็ไปกินข้าวกาน อาหร่อยดี มาถึงมื้อแรกดึกแล้วเลยกินแถวๆที่พักแหละ แล้วก้อกลับไปอาบน้ำนอน เอ้ย เล่นไพ่ก่อนนอนต่างหากล่ะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sat : 9 June 2007
วันนี้วันที่สองแระ กรูตื่นสาย เหอๆก็ไม่มีครปลุกนี่นา ลุงเข้ามาปลุกก้อปาเข้าไปเก้าโมงกว่าๆแล้ว อิอิ
รีบอาบน้ำเลยเพราะหิวแล้ว และก้อออกเดินทางไปโลตัสระยอง เหอๆ ไปรับเจ้ามือเลี้ยงข้าว
"พี่แก้ว" นั่นเอง แล้วก็ไปซื้อหนมตุนไว้ด้วยแหละ เพราะแถวนั้นช่างไม่มีของขายเอาซะเลย พวกกรูเปนโรคขาดหนมมะได้
แล้วเราก้อไปหาข้าวกินกันอ่า .. แล้วก้อไปเที่ยวในสวนสมุนไพร
ข้าในเค้าทำดีมากเลย กะลังจะกลายเป็นสถานทีท่องเที่ยวแห่งหนึ่งในระยองเลย
เข้าไปดูพวกห้องนิทรรศกาลต่างๆ สวยดีอะ แต่พวกกรู "ถ่ายรูป" กานมากมาย ทุกที่ ทุกเวลาด้วย ก้อทำไงได้ มานสวยนี่นา อิอิ
เมื่อเดินดูห้องนิทรรศกาลต่างๆแล้ว เค้าก็มีรถ NGV พาชมสวนสมุนไหรด้วย
ทำสวนสวยดี ต้นไม้เยอะแยะ พวกกรุมองแระคิดว่ากรูจามาถ่ายรูปให้หมดเลยคอยดูนะ
หลังจากชมสวนเรียบร้อยแล้วก้อเยนมากแระ เลยกลับไปเตรียมตัวไปเที่ยวทะเล ทะเล๊ ทะเลดีก่า
ขับรถไปไม่เท่าไหร่หรอกก้อถึงแล้ว "หาดน้ำริน" เปนเหมือนชายหาดส่วนตัวเลย ไม่ค่อยมีคน เงียบดี แล้วที่สำคัญน้ำสะอาดดีอะ
พวกเราก้อนั่งเล่น นั่งกินหนมกานไปเรื่อยๆ รู้สึกดีนะเวลามองทะเล มองคลื่นพัดเข้าหาฝั่งเนี้ย
มันรู้สึกสบายใจแบบบอกไม่กเลยอะ ลมก็เยน ได้ผ่อนคลายดี
ไม่นานพอแดดล่มปั๊บ เราก็ไปเลยครับพี่น้อง ถ่ายรูปซะ .. สะใจไปเลย ทริปนี้ขาดกล้องล่ะเซ็งแย่เลยก็เล่นบ้ากล้องกานทุกคนเรยนี่นา
แปบนึง "พี่นะ" ก็มา พร้อม "ไอ้เบิร์ด" ก็นัดกันไว้แหละ พี่นะยังหล่อเหมือนเดิม กรูก้อไปกวนตีนเค้า โดนด่าอีกเหมือนเคย
สบายใจ แสดงว่าเป็นพี่นะตัวจิง พี่นะจะมาเลี้ยงข้าว .. ถามพี่นะว่ามีงบเท่าไหร่
แล้วป๋าก็ตอบว่า "มึงจะกินเท่าไหร่เอาเลย สั่งมาแล้วกินให้หมดแล้วกัน" 555 เสดกรู
ไปกินข้าวกันร้าน "ลอกอ" อยู่ริมหายน้ำรินนั่นล่ะ สั่งกันกระจายตามคำเรียกร้อง สั่งกินกันจนแบบว่า "กรูไม่ไหวแล้ว ยัดไม่ลงแล้วอ่า"
กินทั้งกุ้ง หอย ปู ปลา ครบสูตรอาหารทะเลเลย .. โดยเฉพาะปลากหนึก กรูหน้าจะเป็นหนวดปลาหมึกแระ
จากนั้นก็แยกย้ายกานกลับบ้าน .. อาบน้ำ เล่นไพ่ แล้วก้อนอน
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Sun : 10 June 2007
วันนี้เราตื่นแต่เช้า .. แปดโมง เพราะปลุกนาฬิกาปลุกไว้ กะจะไปหลายที่น่ะวันนี้
ตื่นมาก็รีบอาบน้ำ ช่วยลุงเก็บห้อง จากนั้นเราก็เดินทางไป "ถ่ายรูป" ก็ในสวนสมุนไพรไง
มะวานเล็งเอาไว้แล้ว ไปถึงก้อเดินตะลอนถ่ายรูปกันทั่งทั้งสวนเลย มุมล้านรูป อิอิ เฉพาะในสวนนั้นก็เยอะอยู่
ถ่ายกันอย่างกับ "studio" ยังไงยังงั้นเลยล่ะ อิอิ ถ่ายไปถ่ายมาจนฝนจะตก อากาศเริ่มครึ้ม แต่นึกในใจ
อย่าเพิ่งตกเลยนะคะ ขอหนูเที่ยวอีกวัน เด๊วเราก็จะกลับกันแล้ว .. หลังจากถ่ายรูปกานเรียบร้อย .. เดินทางไปยังหาดแม่รำพึง
ลืมบอกว่าวานนี้มีสมาชิกเพิ่มอีก 1 ก็คือ "เบิร์ด" นั่นเอง มานรอกลับพร้อมพวกเราด้วย ไปถึงหาดแม่รำพึงปุ๊บก้อไปหาร้านอาหารกินกัน
เราตกลงกินร้าน "ป้ายา" เค้าว่าอาหารอร่อย มาถึงสั่งใหญ่เลยด้วยความ "อยากกินบวกความหิวนิดๆ" ว่าแต่อาหารเค้าก็อร่อยจิงแหละ อาหารทะเลก็สดมากเลย
กินกันเพลินไปเลย ทั้งกุ้ง ปู ปลา .. อร่อยๆๆๆๆๆๆๆ ชอบมากกกกกกกกกกกกกก บีบี๋ไม่กินอาหารทะเลเท่าไหร่ แต่มานแกะเร็วมากอะ อีแป๊ะสบายไปเลย
กินกันนานพอควรแหละ แล้วก้อไปเดินเล่นตามชายหาด ทายซิว่าทามอาราย อิอิ "ถ่ายรูป" อีกเหมือนเคย 555 จากนั้นเราก็ไปซื้อของฝากกาน ไป "ตลาดตะพงษ์"
ผลไม้ถูกโคดเลย มังคุดโลละ 12 บาท แต่ซื้อ 10 โล 100 บาท เลยรวมๆกันซื้อสิบโล แต่ ระหว่างซื้อยืนชิมอีกเกือบโล โคดคุ้มเลย อิอิ
เฮ้อ ! แล้วหลังจากนั้นก็ไปส่งพี่เจ๋งแล้วเราก็หิ้วกระเป๋ากลับบ้านกัน .. เร็วจังเลยอะเวลาที่แสนจะมีความสุขหมดลงแล้วหรอเนี้ย ยังไม่อยากกลับกรุงเทพเลย
ไม่รุ้ทามมาย .. มาอยู่ที่นี่เหมือนไม่ต้องคิดไรมากมาย ยังไม่อยากกลับไปเจอสภาพเดิมๆเลย แต่ทำไงได้ มันหมดเวลาแล้วนี่ อย่างที่มีคนเคยบอกเราไว้
"ช่วงเวลาดีๆมักมีน้อย .. เพราะมันจะได้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญไงล่ะ" ไม่ป็นไรถึงแม้เวลาดีๆจะหมดแล้ว แต่ว่า .. มันจะยังอยู่ในความทรงจำ อิอิ
กลับมาถึงกรุงเทพโดยสวัสดิภาพประมาณทุ่มนึงได้ เหอๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ถึงหอเอแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยย
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ป.ล. ขอบคุณผู้ร่วมการเดินทางทุกคน เรามีความสุข สนุกสนานมากมาย
ขอบคุณ "พี่เจ๋ง" ที่ให้ที่พักอาศัย ค่าเลี้ยงดู ตลอดจนการนำเที่ยว อิอิ
ขอบคุณ "พี่แก้ว กะ พี่นะ" ผู้เป็นเจ้ามือเลี้ยงข้าวพวกเรา
ขอบคุณ "แอนนี่" ที่เป็นผู้นำเราไปสู่ระยอง และคอยอยู่ในเฟรมภาพทุกภาพ (มีมึงเกินครึ่ง)
ขอบคุณ "เมจิ" เป็นผู้นำทาง ไม่งั้นคงหลงตายเลย
ขอบคุณ "นิด" ที่ช่วยชีวิตพวกกรู ด้วยดารแกะสละให้แอนนี่ 555+
ขอบคุณ "อีแป๊ะ" ที่คอยปากหมา กัดกรูตลอด ไม่มีมึงกรูคงเหงา
ขอบคุณ "บีบี๋" ที่คอยฟังเราบ่นแระบ้าถ่ายรูปเป็นเพื่อนนะ (จำลอง studio เองเลย)
ขอบคุณ "อีเบิร์ด" ที่นั่งเกร็งจากระยองถึงกรุงเทพเป็นเพื่อนพวกกรู 555+ เฉียดตายนะมึง
และ ขอบคุณพวกมึงทุกคนอีกที .. ที่เป็น "เพื่อน" กรู
**** อย่าลืม ทริปหน้าของเรา เมืองโบราณ กะชะอำ แล้วไปด้วยกานอีกนะเว้ย ****
25/05/2007 เด็กหญิงความรักกับนายรองเท้า ท่ามกลางเมืองที่แสนกว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
มีเด็กหญิงคนหนึ่ง ชื่อ เด็กหญิงความรัก ทุกๆวัน เด็กหญิงความรักจะเดินทางไปที่ต่างๆตามลำพัง ด้วยสองเท้าเปลือยเปล่า โดยไม่สนว่าพื้นที่ที่เธอเหยียบจะสกปรก หรือสะอาด หรือร้อนระอุ หรือชื้นแฉะ หรือเต็มไปด้วยกิ่งไม้ เศษแก้วต่างๆ ที่จะทิ่มแทงเท้าอันบอบบางของเธอ เด็กหญิงความรักยังมีความสุขกับการเดินทางด้วยเท้าเปล่า เธอยังคงเดิน เดิน และเดินไปเรื่อยๆ อย่างเดียวดาย... แต่แล้ววันหนึ่งระหว่างเดินทางตามปกติของเด็กหญิงความรัก เธอรู้สึกเจ็บปวดที่เท้าทั้งสองข้างจนไม่อยากเดินทางต่อไป ความรู้สึกเหงา และ ว้าเหว่ ก็เข้ามาหาเธอทันที ทันใดนั้นเอง เด็กหญิงความรักก็ได้พบกับ "นายรองเท้า" ซึ่งเป็นรองเท้าเก่าๆ คู่หนึ่ง ไม่ได้สะดุดตาอะไร นายรองเท้าก็ทักเด็กหญิงความรักอย่างเป็นมิตร "เท้าเธอคงจะเจ็บมาก ถ้าไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆ กับเธอได้มั้ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง" เด็กหญิงความรักได้ยินเพียงเท่านั้น ความรู้สึกอ้างว้าง เดียวดายที่เคยมี ก็มลายหายไปทันที เธอจึงตัดสินใจที่จะเดินทางไปในทุกที่พร้อมกับนายรองเท้า แต่ต่อมาไม่นาน เด็กหญิงความรักก็ได้พบกับรองเท้าคู่ใหม่ โดยบังเอิญ รองเท้าคู่นี้แตกต่างจากนายรองเท้ามากนัก เพราะเขาทั้งใหม่ สะอาด สีสันสะดุดตา และดีไซน์นำสมัย อีกทั้งยังเป็นรองเท้าแบรนด์เนมที่มีราคาแพงอีกด้วย เด็กหญิงความรักจึงตัดสินใจที่จะทิ้ง "นายรองเท้า" แม้ว่า เขาจะสวมใส่สบาย และพร้อมที่จะก้าวเดินไปกับเธอทุกที่ เด็กหญิงความรักได้สวมรองเท้าคู่ใหม่ที่แสนจะ PERFECT ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่พอดีกับเท้าเธอ เพียงเพื่อต้องการให้ตนเองดูดีขึ้นในสายตาของผู้อื่น ด.ญ.ความรักถึงกับยอมให้รองเท้ากัดจนเธอเจ็บปวดทรมาน แต่เธอก็อดทน และพยายามเดินไปข้างหน้าต่อไป ทั้งที่ในใจเธอนั้นไม่มีความสุขเลย เพียงไม่กี่วัน ด.ญ.ความรักก็รู้ดีว่า เธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้น เข้ากันไม่ได้เลย เพราะหลายครั้งที่เขาทำให้เธอเสียใจ เขาไม่พร้อมจะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่ เขากลัวการลำบาก เขากลัวการถูกแปดเปื้อนจากพื้นดิน โคลนที่สกปรก ด.ญ.ความรักกลับมานั่งทบทวนดูเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา เธอพบว่าระหว่างเธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้น ยังขาดความเข้าใจ ทำให้ตลอดระยะเวลาการเดินทาง ทั้งคู่ต้องพบกับปัญหาเสมอ ถึงแม้ว่าใครๆต่างก็พากันอิจฉาเธอที่ได้ครอบครองรองเท้าใหม่ แต่เธอ...ก็เลือกที่จะถอดออก และกลับมาเดินเท้าเปล่าดังเดิม มันอาจจะเจ็บเท้าบ้างในบางครั้ง แต่เธอก็สบายใจ เพราะเธอสามารถเดินทางไปได้ทุกๆที่ ที่เธอต้องการ ด.ญ.ความรัก เดินทางลำพังมาเป็นเวลานานพอสมควร เธอเริ่มรู้สึกกลัว เหงา และโดดเดี่ยว เธออยากมีเพื่อนสักคน ที่เข้าใจเธอ และพร้อมจะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่ ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยตะโกนถามเธอว่า "อยากมีเพื่อนร่วมทางสักคนมั้ยคร้าบ" ใช่แล้ว ! มันเป็นเสียงของเขา .... นายรองเท้า ..... ด.ญ.ความรักดีใจมาก จนไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ เพราะเธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีก หลังจากที่เธอได้ตัดสินใจทิ้งเขาไปในวันนั้น นายรองเท้ายังคงพูดประโยคเดิมๆ กับเธออีกครั้งว่า "ถ้าไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆกับเธอได้มั้ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง" ด.ญ.ความรัก ยิ้มและตอบกลับไปว่า "ขอบใจนะ...ฉันสัญญาว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป" นายรองเท้าตอบกลับอย่างอ่อนโยนว่า "เธอไม่จำเป็นต้องสัญญาหรอก เพราะเมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกเบื่อ และอยากเป็นอิสระจากฉัน ฉันก็พร้อมที่จะให้เธอไป" ด.ญ.ความรักรู้ในทันทีว่า "นี่แหละคือความเข้าใจ" ที่เธอรอ คอยมานานแสนนาน แต่เธอเจอแล้ว และจะดูแลรักษาอย่างดี ถึงแม้นายรองเท้าจะเป็นแค่รองเท้าธรรมดาๆ คู่หนึ่ง ไม่ได้น่าชื่นชมในสายตาของคนอื่น แต่สำหรับ ด.ญ.ความรักแล้ว เขาสำคัญต่อเธอมาก เขาเข้าใจและห่วงใยเธอ เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ด.ญ.ความรักและนายรองเท้าก็อยู่เคียงข้างกันตลอดไป ในบางครั้ง เราอาจจะเห็น ด.ญ.ความรักไม่ได้ใส่รองเท้า แต่อย่าเพิ่งตกใจ !! ลองมองดูในมือเธอสิ นายรองเท้าอาจจะอยู่ในมือเธอก็ได้ เขาอาจต้องการให้เท้าของเธอเป็นอิสระจากการผูกมัดบ้าง หรือเธออาจจะซักรองเท้าแล้วแห้งไม่ทันก็ได้ อย่าคิดมาก !! นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 1. คนที่ดีอาจไม่ใช่ และคนที่ใช่อาจไม่ดี 2. คนที่ใช่สำหรับคนอื่น อาจไม่ใช่สำหรับเรา ส่วนคนที่ใช่สำหรับเรา อาจไม่ใช่สำหรับคนอื่น 3. รักแท้มักมาถูกที่ถูกเวลาเสมอ 4. ความรักไม่ใช่การผูกมัด เพื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง 5. สิ่งที่ความรักต้องการมากที่สุด คือ ความเข้าใจ  "เด็กหญิงความรักกับนายรองเท้า" มีคนส่งมาให้อ่าน อ่านแล้วชอบ รู้สึกว่ามันคือความจริงของชีวิต
ลองคิดดูดิ ...
สิ่งของบางอย่างอาจสวยงาม แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า
"มันจะสวยงามเมื่ออยู่กับเรา"
บางสิ่งบางอย่างไม่ดี ไม่เลิศหรู แต่ "เหมาะสมกับเรา" แค่นี้มันก็กลายเป็นสิ่งที่มีค่าได้แล้วไม่ใช่หรือ ??
อย่ามองข้ามบางสิ่งที่เล็กน้อยหรืออยู่ใกล้ตัว
เพราะสิ่งเหล่านั้นจะมีคุณค่าขึ้นมาทันที ถ้าเราสูญเสียมันไป
ป.ล.
1 สัญญาว่าจะอัพรูปขึ้นเร็วๆนะ ทั้งที่ไปญี่ปุ่นแระ meeting 6.2 ขอโทดด้วยเพราะช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลย
2 คิดถึงญี่ปุ่น .. และทุกคนที่นั่นค่ะ .. อย่าลืมคิดถึงโอ๋บ้างนะ อิอิ
3 อย่าลืมเอาใจใส่คนที่รักคุณนะ .. ก่อนที่อะไรอะไรจะสายเกินไป
4 อ้วน .. รีบทำโปรเจคด้วย ถ้าไม่เสร็จแล้วเด๊วขำไม่ออกนะจ๊ะ
5 ขอบคุณทุกความรู้สึกและความทรงจำดีๆ
27/04/2007 (^••^) BirThdaY Moo[OaK] °.•°•.★HåÞp¥ ß¡RthÐa¥ Jª o• MooºªK •o
วันที่ใจเธอเจ็บช้ำ วันที่เธอเสียใจ แต่หากไม่ปล่อยให้เธอเรียนรู้ เธอคงวนอยู่ไม่ไปถึงไหน
วันที่เธอหกล้ม วันที่เดินพลาดไป แต่หากไม่ปล่อยให้เธอเรียนรู้ เธอคงวนอยู่ไม่ไปถึงไหน
ยิ่งเห็นเธอเจ็บ ยิ่งเห็นเธอปวดข้างใน.. แต่หากไม่ปล่อยให้เธอเรียนรู้ เธอคงวนอยู่ไม่ไปถึงไหน "รักแท้" ที่ไม่ต้องการสักข้อแม้ เมื่อไรที่เธอต้องพ่ายแพ้ ....วันใดที่เธอนั้นเจ็บจนอดทนไม่ไหว .....
วันนี้อายุครบ 28 เอ้ย 22 แล้วนะ .. โตได้แล้ว อิอิ มีคนเค้าฝากบอกมาว่าขอให้ "หมูโอ๊ค" มีความสุขมากๆนะ คิดสิ่งใดให้สมหวัง .. รักษาสุขภาพด้วย พักผ่อนเยอะๆ .. คอมอะเล่นได้แต่อย่ามาก เด๊วปวดหัวไม่หายอีก .. กินข้าวอะตรงเวลาด้วย ไม่ใช่ไม่หิวก็ไม่กิน เด๊วโรคกระเพาะถามหาหรอก .. โปรเจคอะเสร็จได้แล้วนะ ไม่ต้องรอจบพร้อมกันก็ได้ และก็ขอให้ได้ทุนตามที่ตั้งใจไว้นะ จะได้อยู่ทะเลาะกันอีกปี ไม่มีคนอ้วนมาทะเลาะด้วยเราเหงาแย่ "happy birthday to you..happy birthday to you..happy birthday..happy birthday..happy birthday to you"
.. คำเตือน .. ** อย่าลืมฟังเพลงนะ .. เพราะเราฟังทุกวัน ** อย่าลืมกินฝรั่งแทนด้วย .. เพราะเราชอบไง ** อย่าลืมล่ะต้องเลี้ยงส้มตำเรา .. ก้อเราอยากกินนี่นา ** อย่าลืมแกะของขวัญดูล่ะ .. วันนี้ถึงเวลาแล้ว .. เราอนุญาต อิอิ 19/04/2007 วันที่ 24 ที่ญี่ปุ่นค่ะ
10/04/2007 ฝาก .. ถึงใครคนนั้น
วันนี้เป็นวันที่ 15 พอดีที่มาอยู่ที่นี่ ครึ่งเดือนเข้าไปแล้ว เร็วมากเลย เหลือเวลาอีก 1 เดือนเต็มๆที่ต้องใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เด๊ววันที่ 25 อาจารย์แป้งก็จะมาหาพวกเรา พร้อมกับพี่แหลมด้วย ดีใจจัง .. อยู่ที่นี่ก้อรุสึกดีมากๆเลย มีคนคอยดูแลเทคแคร์พวกเราตลอด โดยเฉพาะพี่อั้ม กะ พี่ชิด ขอบคุณมากๆเลยนะคะ คอยดูแลพวกเราทุกอย่าง แต่ตอนนี้พี่ชิดเริ่มแล้ว ชอบหรอก (อำ) พวกเรา .. เนียนซะด้วย ชอบทำหน้าตาย 555 พวกเราก็หลงเชื่อซะ .. พี่ชิดบอก รอพวกเรากลับจะเปิดแชมเปนฉลองกานเลย .. จะคอยดู อย่าร้องไห้กันก็แล้วกันนะ อิอิ แต่ก็ดีนะที่ตัดสินใจมาที่นี่ ไม่งั้นคงเสียดายแย่ ได้มาเรียนรู้อะไรที่นี่มากมาย ได้รู้การใช้ชีวิตของคนที่นี่ แปลกดี บางอย่างไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นมาก่อน อีกอย่างมาไกลแบบนี้ก็ดีนะ มันทำให้รู้คุณค่าของคำว่า "คิดถึง" คนเราอยู่ใกล้กันตลอดเวลา แล้วจะรู้ได้ไงว่า "ความคิดถึง" มีความหมายเพียงใด เหมือนตอนนี้ไง คิดถึงใครบางคน .. คิดถึงมากมั้ยหรอ .. ไม่รุสิ .. บอกไม่ได้ ก็ไม่รู้นี่นา มันวัดไม่ได้ด้วยถ้วยตวงซักหน่อย รู้แต่ว่า "อยากกลับไปหา" แต่ความกลัวมานมากกว่า กลัว .. กลัว "ความห่างไกล" ก็ไกลกันมากแบบนี้ อีกตั้ง 1 เดือนเต็มๆเลยนะกว่าจะได้กลับไป ถ้าระหว่างนี้อะไรๆมันเปลี่ยนแปลงไป โดยที่เราไม่มีโอกาสได้รู้ล่ะ ทำไมถึงคิดแบบนี้น่ะหรอ .. เพราะความใส่ใจมันน้อยลงน่ะสิ .. เฮ้อ ... ไม่อยากคิด .. สิ่งเดียวที่อยากขอในตอนนี้ ถ้ามีพร 1 ข้อ .. "เวลาอีก 1 เดือนที่เหลือช่วยหมุนไปให้เร็วกว่านี้ .. เร็วกว่าที่เป็นอยู่ได้มั้ย .. ไม่อยากให้ทุกอย่างจบลงตรงนี้"
(¯`·._.·[°o.O ไม่อยาก ... ไม่มีเธอ O.o°]·._.·´¯)
05/04/2007 อัพ space ใหม่แล้วค่ะ .. ชีวิตที่ญี่ปุ่น คริคริ
มาอยู่ที่นี่ก้อปาเข้าไปวันที่ 9 แล้ว เพิ่งมีเวลามาอัพ blog ก้อวันนี้แหละ มัวแต่ทำอย่างอื่นอยู่ ก้อดีนะมาอยู่ที่นี่ ได้ประสบการณ์อะไรใหม่ๆมากขึ้น ต้องใช้ชีวิตเองจริงๆ โตขึ้นมั้ยหรอ ไม่รู้สิ ก็เพิ่งมาอยู่ได้แปบเดียวเอง แต่ถามว่า ..ถ้าให้มาเรียนต่อโทที่นี่เอามั้ย ตอบได้เลยว่าไม่เอา กลัวเหอ .. ภาษาก้อพูดไม่ค่อยได้อีกต่างหาก มาอยู่คนเดียว .. ตายแน่ตรู แระที่สำคัญ คิดถึงคนที่เมืองไทยแย่เลย ทั้งแม่ ม่า โก น้อง ทุกคนอ่า (อ้วนด้วย) แค่นี้ก็เหงาจะแย่แร้ว ถ้ามีเวลานะจะมานั่งเล่าให้ฟังแล้วกัน ตั้งแต่วันแรกที่มาญี่ปุ่นเลย เล่าว่าต้องเจอประสบการณ์เสียวอารายบ้างไง รวมทั้งสถานที่เที่ยวด้วย ว่าแต่ .. ใครอยากดูรูปน่ะ อัพไว้แล้วนะจ๊ะ ที่นี่อากาศหนาวมากเลย หนาว .. เหงา แล้วหนาว แล้วก้อเหงา กลัว .. กลัวอารายไม่รู้ กลัวอารายๆจะเปลี่ยนแปลงไป ไม่เหมือนเดิม กลัวที่สุดคือใจคน .. กลัวมานไกลออกไปทุกที ไม่รู้เป็นอะไรสิน่า ช่วงนี้เหงาได้ทุกวัน ยิ่งวันไหนอากาศครึ้ม .. หนาวๆ ยิ่งเหงาจับใจเลย ใครก้อได้ช่วยทีเจ้าข้า ************************** ป.ล. คิดถึงทุกคนเลยนะ .. อีกเดือนกว่าๆคงได้เจอกานแล้ว รักษาสุขภาพกันด้วยนะ ได้ข่าวว่าเมืองไทยร้อนมาก อ้วน .. อย่าทำงานหนักมากนักนะ เด๊วผอม พักผ่อนบ้าง โปรเจคอะ รีบๆทำด้วยนะ อีแป๊ะ มึงปล่อยข่าวกรู เด๊วจะกลับไปจัดการแน่นอน .. ไม่ต้องห่วง ของฝากไม่มีนะทุกคน บ่มีตังค์ ไม่ต้องหวัง คริคริ (สะใจว่ะ 555) สุดท้ายใครเข้ามาดูแล้วไม่เม้น .. ขึ้นไปอยู่บนคาน หาทางลงไม่เจอ เพี้ยงงงงงงงงง!
02/04/2007 วันที่ 7 at JaPaN ^_^วันนี้เป็นวันที่ 7 แล้วที่มาใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ .. ทุกคนต้อนรับเราดีมากเลย เซนเซ ก้อจายดี มีพี่คนไทยอยู่ที่นี่ด้วย
ทุกคนดูเปนมิตรหมดเลย พี่ชิด พี่อั้ม พี่ต้น พี่กุล จานโต้ง ขำขำดี ทุกคนคอยดูแลเราเปนอย่างดีเลย อิอิ คอยแนะนำนู่นนี่ให้ตลอดเลย
ก้อดีนะ มะวานเสาร์ก้อเพิ่งไปเที่ยวมาอ่า หนุกดี แต่เที่ยวที่นี่อ่านะ เดินตลอด trip เลย กลับมาเปนไข้นิดหน่อย ก้ออากาศหนาวซะขนาดนั้น
ลมพัดมาทีเย็นยะเยือกเลยอ่า ใส่ทั้งเสื้อกันหนาว ผ้าพันคอ แระก้อถุงมือแย้ว ยังไม่หายหนาวเลยอ่า .. ก้อ 10 องศาอ่า
ก้อหนุกดีอะนะ แต่ว่า .. น้องหมีอ้วน.. คิดถึงพี่หมีอ้วนที่เมืองไทย .. ก้อน้องหมีอ้วน
"เคยอยู่ใกล้ๆพี่หมีอ้วนตลอดเลย ห่างมาแบบนี้เลยไม่มีเพื่อนอ่า"
ก่อนมาอ่า เค้าสัญญากันไว้ .. ว่าอีก 2 เดือนเราจะกลับมาเจอกาน .. แต่ตอนนี้เพิ่งผ่านไปแค่ 7 วันเอง อีกตั้งนานกว่าจะได้เจอพี่หมีอ้วน
น้องหมีอ้วนนับวันรอที่จะกลับเมืองไทยแล้วนะ .. อยู่ที่นี่ก้อดีอยู่หรอก .. แต่ไม่ได้เจอพี่หมีอ้วนนี่สิ .. แย่เลย .. เหงาก็เหงา ไม่มีใครมาคอยกวนประสาท
ได้แต่คุยทางเอ็ม .. แถมช่วงนี้พี่หมีอ้วนยังงานยุ่งอีกต่างหากล่ะ เวลาคุยกานเลยยิ่งน้อยลงไปใหญ่ .. ไม่รู้พี่หมีอ้วนจะคิดถึงน้องหมีอ้วนรึปล่าวน้า ??
พี่หมีอ้วนจารู้มั้ยนะว่าตอนนี้น้องหมีอ้วนต้องอยู่คนเดียว แล้วน้องหมีอ้วนต้องเหงาแค่ไหน
น้องหมีอ้วนเลยยังพอมีเพื่อนอยู่บ้าง ที่นี่อากาศหนาว แต่ "พี่ wrist band" ก้อยังดูแลอยู่ข้างๆ อิอิ แต่ยังไงอยู่กะ "พี่ wrist band" ก้อยังเหงาอยู่ดี เพราะไม่ได้เจอกะพี่หมีอ้วนเลยนี่นา อะไรนะพี่หมีอ้วนมีอารายฝากมาให้น้องหมีอ้วนอีกหรอ อารายหรอ ?? น้องหมีอ้วนตื่นเต้นจังเลย อยากเห็นแล้วอะ
คริ .. คริ ^_^
มีรูปเจ้านายพี่หมีอ้วนมาอยู่เปนเพื่อนด้วย อย่างนี้น้องหมีอ้วนค่อยหายเหงาหน่อย ..
อืมๆ เกือบลืมแน่ะพี่หมีอ้วนเจ้านายของน้องหมีอ้วนฝากให้น้องหมีอ้วนบอกให้พี่หมีอ้วนไปบอกเจ้านายของพี่หมีอ้วนด้วยนะว่า
" อย่าทำงานหนักมากนักล่ะ กินข้าวให้ตรงเวลา ดูแลตัวเองด้วยนะ .. เจ้านายของน้องหมีอ้วนเป็นห่วงน่ะ "
แล้วพี่หมีอ้วนบอกเจ้านายพี่หมีอ้วนด้วยนะว่า อย่าลืมเพลง..เพลงบางเพลงนะ
** เธอใช่ไหม ที่หัวใจของฉันผูกพัน
และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆบอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มี เธอแล้ว **
ป.ล. แล้วอีก 39 วัน เจ้านายของน้องหมีอ้วน จะพาน้องหมีอ้วนไปหาพี่หมีอ้วนนะ .. แล้วเจอกานนะจ๊ะพี่หมีอ้วน 22/03/2007 จะไปญี่ปุ่นแล้วน้า .. ทุกๆคนหลังจากที่ห่างหายไปนาน เพราะมัวแต่ไปทำ space อื่นอยู่อะ
ก็นะ . เป็นช่วงหน้ามืดชั่วขณะ .. ตอนนี้เลิกแล้ว แบบว่าตาสว่าง
แล้วกอ้ยุ่งๆด้วยล่ะ ไหนจะส่งงาน ไหนจะสอบ เฮ่อ เหนื่อย
แต่ตอนนี้ปิดเทอมแล้ว นี่ก็เตรียมตัวอยู่ อีก 4 วันหลังจากนี้
ก็เดินทางละล่ะ เครื่องออกห้าทุ่มวันจันที่ 26 .. ใกล้เข้ามาทุกที
เริ่มจะใจหายไงไม่รุ .. จิงๆก้อคิดว่าไม่นานะ กะเวลาแค่ 45 วัน
แล้วก็ไม่ได้คิดด้วยว่ามันไกลอารายมากมาย .. แต่
มีคนมาทำให้คิดว่ามันนาน และมันก้อไกล ..
คิดไปคิดมา ความคิดเริ่มเอนเอียง .. ก็จิงนะ มันไกล .. แถมนานอีกต่างหาก
เริ่มไม่ค่อยอยากไป .. ไม่รุเหมือนกันว่าทำไม .. บางทีอยู่ก้อเหงาขึ้นมาซะอย่างงั้นอะนะ
ช่วงเวลาดีๆทำไมมันมีน้อยจัง ยังไม่อยากให้มันหายไปไหนเลย กลัวจังเลย .. กลัวการเปลี่ยนแปลง อยากให้ทุกอย่างอยู่แบบนี้ตลอดไปเลยจะได้มั้ยนะ ไม่ดีเลยเนอะเวลาที่ต้องไปผูกพันกะใครมากๆ เวลาอารายๆมานหายไป .. รู้สึกใจหายแบบบอกไม่ถูกเลย แต่อย่างน้อยก้อยังดีนะ ถึงช่วงเวลาที่ดีๆจะมีน้อย แต่อย่างน้อยเราก็ยังมีช่วงเวลาดีๆเหล่านั้นไว้ให้จดจำ อารายที่มีมากมายย่อมมีค่าไม่มากนัก จริงมั้ย ?? ยิ่งน้อย .. คุณค่าในตัวมันก็ยิ่งเยอะ ขอบคุณมากๆจริงๆนะ ที่ทำให้คนคนนึงรู้สึกดีๆ อย่างที่ไม่เคยเป็น อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าโลกนี้ไม่ได้มีแต่คนที่หลอกลวง "มิตรภาพที่ดี" ไม่รู้วันข้างหน้าจะเป็นไงนะ จะดีแบบนี้เรื่อยไป หรือจะห่างหายไปตามกาลเวลาแระระยะทาง แต่ .. ตลอดเวลาที่ผ่านมา .. มันจะไม่หายไปไหนแน่นอน มันจะอยู่ในความทรงจำ แร้วก้อ ในนี้ ------>>
** ^_^ ** เรามีเพลงให้หนึ่งเพลง คงจำได้ใช่มั้ยกับความหลังของเพลงนี้ น้ำตาท่วมห้องเค้าเลย อิอิ นี่ใช่ไหม อะไร อะไรที่เคยคิด
ป.ล. อ้วนๆรีบทำโปรเจคนะ เด๊วไม่เสด เหอๆ
08/02/2007 **// รั~ก~เ~ธ~อ \\** รั~ก~เ~ธ~อ ---------------------------------------------------------------------------------
เคยไหมบางทีที่เธอต้องการพูดอะไรออกไป เคยไหมบางทีคำพูดมันไม่ยอมตรงกันกับใจ
ทั้งที่พยายาม และไม่ว่าจะเตรียมตัวสักขนาดไหน เหมือนฉันอย่างที่กำลังเผชิญหน้าความเป็นจริง และถึงแม้ข้างในพยายามพูดออกไปให้หมดทุกสิ่งอย่างที่ตั้งใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป ** // อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า... และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป ฉันรู้ดีว่าบางทีมันก็ดูเหมือนน่ารำคาญ แต่ฉันจะพยายามที่จะพูดออกไปให้หมดทุกสิ่ง ให้หมดทั้งหัวใจ แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป ** // อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า... และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป แต่(ว่า)มันก็เหมือนเคย ไม่ว่าจะเปิดเผยสักเท่าไหร่ เมื่อต้องพูดคำนั้น เสียงฉันมันก็หายไป ** // อ่านปากของฉันนะว่า... อยากจะพูดอีกครั้งว่า... และจะเป็นอย่างนี้ กับเธอไม่ว่านานสักเท่าไหร่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะรักใคร ไม่ต้องห่วงว่าฉันเปลี่ยนหัวใจ ฉันจะเป็นอย่างนี้ จะ... ตลอดไป จะย้ำในคำๆนี้ ว่า... ไม่ยอมรักใคร ----------------------------------------------------------------------------
อิอิ! แต่มีข้อแม้อยู่ว่า ถ้าใครอยากรู้ว่า ... มันคือคำว่าอะไร ก้อต้องมาอ่านที่ปากเราเองนะ
วานนี้อารมดี ช่วงนี้ก้ออารมดี เพราะได้อยู่กับคนดีๆ
แต่ตอนนี้เพื่อนๆดูจะยุ่งๆกานมากมาย ก้องานเยอะอ่าดิ แถมงานกลุ่มก้อกระจายกานไปอีก
อาจารย์เล่นแรนดอมเอา ช่วงนี้ดิฉันเลยไม่ค่อยมีเพื่อนคบ
ก้อทามงานเวลาไม่ตรงกันไง เลยอยุ่กับนก 2 คน รักกันจาตายไปแล้น
"กลายเปงชะนี 2 ครองโสด"
ไปเรียนก้อเรียนกะมาน กินข้าวก้อกะมาน ไปเที่ยวก้อกะมาน โปรเจคก้อทามกะมาน
อีกหน่อยคงต้องแต่งงานกะมาน...
วันที่ 14 เนี้ยอะก้อนัดกะมานไว้แระว่าจาไปออกเดทกานอ่า
555+
ป.ล.
*เบื่อว่ะ เซ็งด้วยที่งานเยอะ
*วานนี้ทามข้อสอบจานเดี่ยวไม่ได้เลย...ยากโคด
*ใกล้ถึงงานไนท์แล้ว...ยางลดความอ้วนไม่ได้เลยกรู
*มีความสุขที่ได้อยู่ใกล้ๆคนดี
*พี่โอ๊คทำโปรเจคให้เสร็จเร็วๆนะ เอาใจช่วย
*ลูกหมูพักผ่อนมากๆนะ เห็นทามงานเยอะเชียว เด๊วผอมหรอก
**และสุดท้ายใครเข้ามาดูเฉยๆ ไม่เม้น ขอให้มัน ขึ้นคาน 555+
 03/02/2007 วันนี้...เหงาอีกแระวันนี้เป็นวันศุกร์ ได้หยุดซักที แต่ยังหรอก เพราะว่าพรุ่งนี้ต้องไปเรียนภาษาญี่ปุ่นอีก
เฮ้อ เหงาจัง ก็ดูดิ วันนี้กลับมาโคตรเพลียเลยสงสัยเมื่อเช้าตื่นเช้า ก็ไปใส่บาตรมาง่ะ
กินข้าวเสร็จตอนหกโมงเย็น ง่วงเลยครับท่าน อืม...เด๊วนอนดูทีวีแล้วพักสายตาซัก 20 นาทีแล้วกัน
น่าน ตื่นขึ้นมาอีกทีเกือบสี่ทุ่ม ตายล่ะหว่าหลับยาวเลยช้าน ตอนนี้เลยต้องมาตกระกำลำบาก
ก้อนอนไม่หลับอ่าดิ เล่นนอนตุนซะเต็มที่เลย ก้อเรียนมาเหนื่อยนี่นา วานนี้จานก้อติวให้ที่จะต้องสอบทีซ่ารายมะรุ
ไปนั่งก้อมะได้ฟังเพราะง่วงโคตร ตอนนี้เพื่อนๆก้อหายกาไปหมด
อีนกนอน(มันนอนทั้งวันเลย) อีแป๊ะก้อกลับบ้าน ถังแก๊สก้อไม่อยู่ พี่ต้นกะดิวก้อจะไปเล่นเกมที่มอเนิร์ดกะแจ๊คก้อทามงานที่ห้อง โดดเดี่ยวอ้างว้างอีกแระเรา
//* พี่โอ๊คนะพี่โอ๊ควานนี้มะออนเอ็ม โอ๋เลยมะมีเพื่อนคุยเลย *//
แต่มะเปงรายหรอกสงสาร วานนี้สงสัยเจอศึกหนักหลายอย่าง
ไหนจะต้องตื่นแต่เช้ามาใส่บาตรคงเพลียเหมือนโอ๋ แล้วไหนจะไปหาจานพรพจน์อีก
เหอๆๆๆ ที่พาไปน่ะเพราะอยากให้โปรเจคเสดไวๆไงล่ะ เปงงายล่ะจานเค้า สุดยอดอ่าดี่
 ว่าแต่พอพูดถึงเรื่องโปรเจค เราก้อได้โปรเจคแล้นน้า ทำเปงโปรเจคคู่...คู่กะน้องจังสุดที่ร๊ากกกกก (อิอิ เด๊วมานเข้ามาด่าอีก) ทำกะจานแป้ง เปนเกี่ยวกะอิมเมจอะ
จับภาพสัญญาณไฟจราจรอ่าท่าทางจะหนุกดี แตยากเหมือนกันแหละ ต้องใช้ VC++ เขียนด้วย ตอนนี้เริ่มอ่านบ้างแล้ว จานแป้งบอกว่าเรื่มเก็บภาพเลยก้อได้
แต่ตอนนี้ยางไม่มีเวลาเลยค่ะ คงเอาโปรเจคนี้ไปทำที่ญี่ปุ่นด้วยแหละ ได้เสร็จเร็วๆ
[------------------->> มีอารายมาให้อ่าน...ชอบ <<--------------------]
รองเท้ากับความรัก
นิยามความรักของคุณคืออะไร ** ป.ล.**
ทำโปรเจคเสร็จเร็วๆนะพี่โอ๊ค...โอ๋เอาใจช่วย
คิดถึงลูกหมูมากเลยนะ...พักผ่อนเยอะๆนะ ดูแลสุขภาพด้วย เพราะช่วงนี้อากาศหนาว
**ใครเข้ามาดูแล้วมะเม้นห้าย...ขอให้ขึ้นคาน สาธุ
29/01/2007 วันดีๆ...ที่มีความสุข ความรักอยู่หนใด
อืม.. ไม่รู้สินะ ไม่เคยเจอบ้านของเจ้าความรักสักที รู้เพียงแต่ว่า เมื่อมันถึงเวลา ความรัก ก็จะบินมาหาเอง ...... อย่าดิ้นรน อย่าค้นหา อย่าตามหา เพราะความรักที่ได้มา มันไม่ยั่งยืน และจะจากไป ...... เฝ้ารอ รอคอย อย่างอดทน ความรักที่ได้มา จะน่าถนุถนอม และมั่นคง ...... ความรักอยู่หนใด ตอบไม่ได้เพราะไม่รู้ อาจจะอยู่ตรงหน้า หรือสุดไกลสายตา หรือไม่เคยมีอยู่จริง <<------------------------------------>>
ทั้งๆที่ก้อรู้นะเนี่ย ว่าไม่ควรไขว่คว้า
แต่หลังจากที่ห่างหายจากการจริงจังกับความรักไประยะหนึ่ง
เพราะเข็ดมั้ง...เข็ดกับการหลอกลวง
เลยไม่อยากจะคิดจริงจังกับใครอีกเลย...เพราะผู้ชายก้อยังคงเป็นผู้ชาย
ที่น้อยคนนักแหละ จะเข้าใจผู้หญิง แล้วที่สำคัญไปกว่านั้นนะ
"ผู้ชายดีดี...มีแต่ในนิยาย"
ก็คิดว่าสบายดีอะ ไม่ต้องอารายมากมาย
อยู่คนเดียวสบายใจกว่าเยอะ อยู่กับเพื่อนๆ
ขำ ๆ ไปวัน ๆ
แต่ตอนนี้เริ่ม...รู้สึกดีๆกับคนคนนึง
ไม่บอกละกานนะว่าใคร???(เขิล)
เพราะตอนนี้ก้อแค่แอบชอบบบบบบบบบบบ
แต่เค้าน่ารักมากเลยนะ
หมายถึงความรู้สึกของเรานะที่บอกว่าเค้าน่ารัก
แต่เค้าก้อมีคนที่เค้าชอบอยู่แล้วล่ะ
ไม่เส้าหรอก เพราะชีวิตก้อมีอยู่แค่นี้
เราเป็นคนแบบนี้อยู่แล้วด้วย
ถ้าชอบใครสักคนนึง...แค่ได้ชอบก้อพอแล้ว
[^_^]
ความรู้สึกดีๆ ไม่ได้มีวางขายตามท้องตลาดนะจ๊ะ
ถึงจะยังไม่ได้หัวใจมา
แต่แค่รู้ว่า...หัวใจยังไม่ให้ใคร...
ก้อดีใจตายแล้วล่ะ
ป.ล. กรูคิว่าหลังจากที่กรูอัพหน้านี้ขึ้นเว็บแล้ว
เมื่อเพื่อนๆที่รักของกรูเข้ามาอ่าน ก้อคงไม่วายที่
กรูจะโดนด่า เหตุเพราะกรูแรด แรดไปชอบคนคนนั้น
แต่ช่างเหอะ กรูยอม...เพราะกรูได้ชอบเค้า
สรุป...กรูหน้าด้าน...
27/01/2007 ชีวิตที่แสนวุ่นวายหายไปซะนาน ก็ไม่มีอะไรหรอกช่วงนี้ชีวิตสับสนมากมาย ไหนจะเรื่องเรียน เรื่องส่วนตัว งานเยอะด้วยแหละ เรียนปี 3 แล้วนี่นา จะตายเอา แทบไม่มีเวลาหายใจ ดูเอาเหอะสัปดาห์นี้
 เริ่มตั้งแต่วันจันทร์ เชื่อเค้าเลย เรียนไมโครและแลปไมโครตั้งแต่เที่ยงวันยันเที่ยงคืน สนุกเลยครับท่าน อาจารย์อึดมากขอบอก
 วันอังคารดีนะเรียนอีคอน เรียนปกติแต่ตอนบ่ยไปบ้านหม้อมาอะ ไปซื้อของมาทำงาน data com อะ
ไปกะแจ๊ค ตุ้ม ชาญ อ๊อฟ จีฟ หนุกหนาน แต่ไม่หนุกตรงที่ไปแล้วมานหาของได้มะครบนี่อะดิ ก้อทำ
Bargraph เฮ้อ กัดบอร์ดไปซะเรียบร้อยแล้ว แต่ Shift support ไม่มีซะงั้น "หมดครับน้อง มีแต่แบบ
surface mouse" แม่เจ้า ค่ากัดบอร์ดร้อยกว่าบาท ต้องกัดใหม่หรือนี่ จาบร้าตายกรู...เซ็งไปนานเลย
จะเอาไงกะชีวิตดีวะ ตกลงใจ ไม่ซื้อมันเลยซะงั้น พอเส็จจากบ้านหม้อ เลยครายเครียดด้วยการไปดูหนัง
ก้อเรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวร" ไง กะลังฮอตฮิต ไม่ดูล่ะเชยแย่ นั่งรถไปมาบุญครอง ไปกะตุ้ม ชาญ
และก้อแจ๊ค ไปถึงก้อจองบัตรมีรอบสี่โมงครึ่งแต่อีตุ้มมานมะยอมเพราะมานหิว เลยต้องจองรอบห้าโมงครึ่ง
แล้วพามานไปกนไดโดมอน ไม่ได้กินซะนาน อู้หูกินเต็มที่ ตุ้มกะชาญตักให้ใหญ่เลย อย่าเพิ่งคิดว่ามานเป็น
สุภาพบุรุษนะ มานตักอันที่มานมะกินให้ซะงั้น อารายที่มานกินมานก้อเก็บไว้กินเอง (แมร่งโคตรเอาเปรียบ
กรูเลย) มานมะกินอย่างอื่นเลยนอกจาก "ปลาหมึก กะ เห็ดหูหนู" แค่นั้นไม่พอ ตอนเรียกเก็บตังค์ไอแจ๊ค
มะอยู่เพราะมานไปหาหมอ นางตุ้มและนางชาญไม่มีเงินซะงั้นเลย ตายแล้วตูมีเงินติดกระเป๋าประมาน 500
แจ๊คให้ไว้ 200 อีตุ้มเลยครับพี่น้อง "เก็บตังค์ด้วยครับ" ไม่เปงรายกรูมีบัตร รูดได้...มานบอก พอพนักงาน
มาถึง 832 บาทครับ มานรีบยื่นบัตรให้พนักงาน "ไม่รับบัตรนี้ครับ" ซวยแล้วไง ควักตังค์ออกมาทั้งเนื้อทั้งตัว
ได้พอดี เกือบไปแล้ว เกือบต้องล้างชาม เชื่อมานเลยจิงๆ จากนั้นเข้าไปดูหนัง หนุกดีนะ ชอบๆๆๆๆๆๆอยากดู
ภาค 2 เร็วๆจัง กว่าจะกลับถึงหอก้อดึกแล้ว เหนื่อยมากเลยวานนี้
 วันพุธเรียนตั้งแต่เช้า ตอนบ่ายลงแลป ธรรมดาแลปจานพรพจน์ยางมะต้องลง
กลุ่มดิฉันช่างโชคดีอารายจะปานนั้น เป็นกลุ่มแรกที่ได้ลงแลป (กรูโคตรโชคดีเลย)
เลิกมานซะ 2 ทุ่ม สบายจาย หลังจากนั้นไปกินหมูกะทะกะพวกเพื่อนๆต่ออีก เฮ้อชีวิตหนอชีวิต
 วันพฤหัสค่อยสบายหน่อยนะไม่มีเรียนแต่ไปประชุมเรื่องโปรเจคตอนบ่ายอย่างเดียว
 วันศุกร์ที่แสนจะชอบมาถึงแล้ว วันนี้เรียนเยอะแหละ จิงๆมีเรียนตอนเช้ากะจานเดี่ยว
แล้วบ่ายว่างแต่บังเอิญวันนี้จานไก่นัดทำแลปเพิ่ม เลิกประมาณหกโมงเย็นได้
เป็นไงล่ะชีวิตในหนึ่งสัปดาห์วุ่นวายแค่ไหนเนี่ยช้านนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนเหนื่อยๆโคดๆ
 เด๊วพุ่งนี้ต้อไปเรียนยี่ปุ่นแถมยังต้องไปโบ๊เบ๊อีกนะ ไปซท้อเสื้อทำงานไนท์อะ ใกล้มาถึงแล้ว ตื่นเต้นจะได้ใส่ชุดสวย อิอิ ว่าแต่
อืม....................จะบอกว่าวานนี้ลูกหมูของเค้าไม่อยู่แหละ ไปเที่ยวกะเพื่อน คิดถึงมากมายเลย เฮ้อ พุ่งนี้ถึงกลับ (นอกเรื่องซะงั้น)
อยากรู้อ่าดิว่าลูกหมูคือคราย บอกไม่ได้หรอก เพราะว่าใกล้ตัวเกินไป อิอิ (แรดมะล่ะ...ความแรดมะเคยปรานีครายอ่า) 22/12/2006 เตรียมตัวต้อนรับปีใหม่ที่จะมาถึงในไม่ช้า....เฮ้อ...ห่างหายไปซะนาน แน่แหละ ก้อแหมเวลาน่ะมีซะที่ไหนล่ะ ไหนจะเรียน ไหนจะการบ้านทุกวิชาที่ถาโถมเข้ามาอย่างหนักหน่วง
ประกอบกับช่วงนี้ที่สอบอีกต่างหาก 5555555555.............
ไม่อยากบอกว่าสอบครั้งนี้...น้องโอ๋น่ะ อัจฉริยะข้ามคืนจริงๆ หนังสือไม่ได้แตะเลยจนกระทั่งคืนก่อนสอบ อิอิ ผลแห่งการขี้เกียจ
"ก็ทำข้อสอบไม่ได้อะดิ" แต่ก็ขำๆแหละ อ่านแค่ไม่กี่ชั่วโมง ถ้าทำได้ก็แปลกแล้ว [Data com, micro, นิวเมอร์, econ]
ขำๆเหอะ แต่ยางไม่หมดแค่นี้นะ เหลืออีก 2 [Process กะภาษาญี่ปุ่น] อาทิดหน้า ไม่ต้องรีบเหลือเวลาอีกตั้ง 3 วันแน่ะ
กะว่าวันนี้จะไปเที่ยวเซนทรัล เด๊วลองไปชวนถังแก๊สก่อน...
นี่ก็ใกล้ merry chrismas and happy new year แล้ว ปีนี้ก้อคงไม่ได้ไปไหนไกลหรอก ไม่ชอบอารายที่คนเยอะๆ มันวุ่นวายไงไม่รู้ แต่เพื่อนๆกลับบ้านกันหมด เหงาแย่ แต่หยุดปีใหม่มันดีตรงที่ได้พักผ่อนนี่แหละ คอยดูนะจะ นอนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้สะใจตายไปเลย หลังจากที่ต้องอดหลับอดนอนอ่านหนังสือ แสนจะน่าสงสาร ปิดปีใหม่จะได้ทำอะไรตามใจๆๆๆๆๆๆๆๆซักกะที พับดาวให้สุดที่รัก ยังพับได้ไม่เท่าไหร่เลย เด๊วไม่ทัน อิอิ แรดมั้ยล่ะ เหอๆๆๆๆๆ
นี่ๆมีไรจะบอก...เอามาฝาก เพราะชอบ หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .
ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป
แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา
และกับคนประเภทนี้ . . .
ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป
กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน
ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย
|
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*- 
happy birthday ย้อนหลังให้ตัวเอง .. และเพื่อนๆที่เกิดในเดือนนี้ 
มีความสุขมากๆนะจ๊ะ
เทอมที่แล้วเกรดโคดดี .. แอบดีใจเวอร์ เหอๆ เทอมนี้แอบหวังเล็กๆว่ามันจะดีอีก
เพลงด้านบน มีความหมาย ... ชอบมากเลย !!
"เราก้อรักเค้า แระ เค้าก้อรักเรา" 
อธิษฐานสิ .. แล้วเป่าเลย .. สาธุขอให้คำอธิษฐานเป็นจริงนะ 
ป.ล. อยากให้เพื่อนๆไปฟังเพลง "กลับไปกอดเธอ" ของ อาร์ the star ฟังแล้วโดนว่ะ
|
|
